Van 2–0 naar een strafschop in blessuretijd: Noorwegen keert Parken om
Erling Haaland viert zonder shirt met Noorse ploeggenoten na de 3–2-zege op Denemarken in Parken op 17 november.

Na een kwartier lijkt Parken een Deense avond tegemoet te gaan. Het staat 2–0, de thuisploeg heeft precies de start die Noorwegen zich niet kan veroorloven en voor de bezoekers dreigt de kwartfinale uit beeld te verdwijnen. Toch eindigt 17 november met een heel ander tafereel: Noorse spelers op het gras, roeiend met hun armen voor het uitvak. Tussen die twee beelden liggen een fout bij de opbouw, een late gelijkmaker en Erling Haaland op de strafschopstip.

Twee goals maken de opdracht meteen zwaarder

Rasmus Højlund opent de score, Pierre-Emile Højbjerg kopt kort daarna de tweede binnen. Voor een supporter is dat het soort begin waarbij je even niet meer naar het oorspronkelijke plan kijkt. Eerst moet die achterstand kleiner worden. De gedachte aan winnen voelt verder weg dan een paar minuten geleden, terwijl de wedstrijd nog nauwelijks onderweg is. Aan de overkant hoeft niemand zich te haasten.

Juist daarom krijgt een afgekeurde Noorse goal extra gewicht. Er is heel even beweging in het verhaal, maar hands van Haaland maakt die hoop ongedaan. Zo’n onderbreking kan langer blijven hangen dan de tijd die ze op de klok inneemt. Je ziet het net bewegen, wacht op de beslissing en moet opnieuw terug naar twee goals achter. De volgende kans begint daardoor met een ander soort spanning.

Ødegaard vindt de opening waar niemand op rekent

De weg terug begint uiteindelijk bij de Deense keeper. Martin Ødegaard straft een fout van Mads Hermansen af en Haaland maakt de aansluitingstreffer. Met 2–1 bij rust is de opdracht nog steeds groot, maar tenminste weer voorstelbaar. Het verschil tussen twee goals achter en één goal achter is op zo’n avond meer dan een rekensom. Eén geslaagde aanval kan nu ook de hele slotfase veranderen.

Haaland krijgt vaak de aandacht voor de afronding, maar hier blijft ook de aanloop bij. Ødegaard ziet dat er iets te halen valt wanneer de bal bij Hermansen is. Voor wie kijkt, is het een herinnering aan hoe snel een comfortabele situatie kan kantelen. De ene ploeg denkt de volgende aanval op te bouwen, de andere staat ineens weer in de wedstrijd. Het publiek krijgt geen rustige pauze met een onbedreigde voorsprong.

De gelijkmaker komt laat genoeg om alles open te gooien

Lange tijd houdt Denemarken dat kleine verschil vast. Pas in de 83e minuut vindt Andreas Schjelderup Ødegaard, die met links de 2–2 maakt. Dan verandert ook het wachten. Noorwegen heeft zich teruggevochten, maar voor de plaats in de kwartfinales is nog een winnende goal nodig. De gelijkmaker is dus tegelijk een bevrijding en het begin van een nieuwe, veel kortere wedstrijd.

Dat maakt de slotminuten zo onrustig om te volgen. Elke bal die buiten gaat, elke onderbreking en elke nieuwe aanval krijgt betekenis. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat de ploeg die vroeg 2–0 achterstond nog wint, en toch is die mogelijkheid nu binnen bereik. Ødegaards treffer geeft de avond geen afgerond einde. Hij zet juist de deur op een kier voor het moment waar iedereen straks over zal praten.

Haaland krijgt één trap voor het hele verhaal

In blessuretijd volgt een beoordeling van hands van Joachim Andersen. De beslissing levert Noorwegen een strafschop op. Haaland benut hem: 2–3. Na alle beweging in het veld wordt de beslissende handeling opeens heel klein. Eén speler, één bal, één doel. De aanloop duurt maar even, maar als supporter heb je ruim de tijd om aan alles te denken wat met die ene trap kan verdwijnen of juist beginnen.

Voor Noorwegen is het de doorgang naar de kwartfinales. Voor Denemarken blijft een voorsprong over die niet genoeg bleek. Wie deze avond later terughaalt, zal waarschijnlijk niet bij de eindstand beginnen, maar bij het moment waarop die afloop nog ondenkbaar leek. In de Noorse collectie en bij het Noorse uitshirt met Haaland en nummer negen krijgt dat verhaal een herkenbaar gezicht.

Het mooiste slotbeeld komt daarna, wanneer de spelers samen met de meegereisde fans vieren. Niet nog een doelpunt, maar een groep die op het gras gaat zitten en roeit. Na zo’n wedstrijd past daar geen haast bij. Even mag het hele verhaal blijven stilstaan bij wat er zojuist is gebeurd.

Terug naar de blog

Winkelwagen

Laden