De sprong van Luis Díaz vertelde bijna het hele verhaal. Bayern had Leipzig op 17 oktober met 6–1 verslagen en de Colombiaan had drie keer gescoord. Na avonden waarop een voorsprong geen rust bracht, kreeg de Allianz Arena eindelijk een wedstrijd waarin de aanvallen elkaar bleven versterken. Voor Vincent Kompany was dit een overtuigend antwoord; voor Díaz een avond waarop vrijwel iedere volgende actie nieuwe verwachting opriep.

De eerste opening kwam niet uit het niets

Joshua Kimmich vond de ruimte voor de pass waarmee Díaz de score opende. De aanvaller controleerde en werkte af, maar het plezier van die aanval zat ook in het moment ervoor: de bal ging vooruit op het ogenblik dat de verdediging kon worden opengebroken. Bayern hoefde niet eindeloos rond het strafschopgebied te blijven zoeken. Er was een loopactie, een gerichte pass en een speler die de kans afmaakte.

Dat vroege doelpunt gaf Leipzig weinig tijd om comfortabel in de wedstrijd te komen. Toch was Díaz niet alleen bezig met zijn eigen totaal. Hij speelde vervolgens Pavlović vrij voor de tweede treffer. Voor een verdediger is juist die combinatie lastig: dezelfde aanvaller die naar binnen kan komen om te schieten, kan de bal ook aan een ploeggenoot meegeven. Te snel uitstappen opent de passlijn; afwachten kan hem ruimte geven voor een volgend schot.

Drie voor de rust, zonder stil te vallen

Olise maakte de derde en zette zo een ruime voorsprong op het bord voordat de ploegen naar binnen gingen. In de aanloop waren ook Laimer en Kane betrokken. Dat maakte de eerste helft meer dan een individuele demonstratie van Díaz. Bayern vond verschillende spelers aan het einde van de aanvallen en liet Leipzig telkens opnieuw kiezen wie het moest volgen. De thuisploeg bleef kansen maken, terwijl doelman Vandevoordt verdere schade probeerde te beperken.

Bij 3–0 ontstaat gemakkelijk de gedachte dat de zwaarste arbeid gedaan is. Voor supporters zit daar een bekende spanning in: blijf je genieten van het aanvallen of begint de ploeg onbewust alleen nog tijd te laten verstrijken? Bayern gaf kort na de rust een helder antwoord. Díaz draaide de bal opnieuw in de hoek en bracht de stand op 4–0. De onderbreking had het ritme van de thuisploeg niet gebroken.

Een hattrick met verschillende bouwstenen

De derde goal van Díaz kwam na een korte corner waarbij Olise betrokken was. De afwerking vanaf de rand van het strafschopgebied voltooide zijn hattrick en bracht Bayern op zes doelpunten. Tussen zijn tweede en derde treffer had Kane ook al gescoord, na voorbereidend werk van Brown. Wie alleen de drie goals van de Colombiaan bekijkt, mist dus hoe vaak de aanval onderweg van eigenaar veranderde.

Precies daarin lag de aantrekkingskracht van deze middag. Díaz kon zowel het vertrekpunt als het eindpunt van een aanval zijn. Bij de treffer van Pavlović koos hij de pass; bij zijn eigen doelpunten nam hij de afwerking op zich. Daardoor werd zijn spel niet voorspelbaar zodra de eerste goal binnen was. Leipzig moest blijven reageren op een aanvaller die meer dan één oplossing had en op ploeggenoten die daarvan profiteerden.

Ook de manier waarop Bayern na de rust doorging, maakte indruk. De vierde goal kwam snel, de vijfde volgde en de zesde gaf de avond zijn uitbundige gezicht. De thuisfans kregen geen lange fase waarin alleen de uitslag werd bewaakt. Zelfs daarna raakte Olise nog de lat. De honger naar een volgende kans bleef zichtbaar, ook toen de overwinning al heel stevig binnen bereik lag.

De laatste tegengoal verandert de herinnering niet

Maksimović maakte in de toegevoegde tijd nog de 6–1. Voor Jonas Urbig betekende dat het einde van de hoop op een wedstrijd zonder tegengoal. Het was een kleine teleurstelling aan het einde van een verder zeer overtuigende Bayern-avond. De score vertelt daardoor zowel iets over de aanvallende overmacht als over het feit dat een wedstrijd pas voorbij is na de laatste actie. Zelfs een groot verschil maakt de slotminuten niet betekenisloos.

Voor Belgische volgers van Kompany was vooral de samenhang prettig om te zien. De ploeg had een duidelijke richting, meerdere afmakers en een Díaz die zijn goede gevoel ook doorgaf aan anderen. Zo wordt een hattrick een herinnering aan het hele elftal, in plaats van slechts een getal achter één naam.

In de Bayern München-collectie en bij het Bayern thuisshirt 2026/27 kunnen supporters hun clubkleuren terugvinden. Het beeld van deze wedstrijd blijft intussen die uitbundige sprong: Díaz boven het gras, de tribunes in rood en een avond waarop Bayern weer volop reden had om te juichen.