Mika Godts hoefde bij Le Havre niet lang te wachten op zijn antwoord. Parijs stond op 30 oktober plots achter, maar de Belg bracht zijn ploeg met één directe afwerking terug in de wedstrijd. Het werd uiteindelijk 1-5. Wie alleen die eindstand ziet, mist het onrustige begin en het belang van het moment waarop Godts de bal zonder aarzeling naar de juiste hoek stuurde.

Eerst die onverwachte achterstand

Josh Maja zette Le Havre in de achttiende minuut op voorsprong. Voor de Parijse supporters veranderde de wedstrijd daarmee van kleur. Veel balbezit is prettig, maar het helpt weinig tegen het vervelende beeld van een tegenstander die de eerste treffer viert. De vraag werd ineens hoe snel Parijs zichzelf uit die situatie kon halen.

Het antwoord kwam acht minuten later. Hakimi werd achter de verdediging gevonden, controleerde de bal en legde hem klaar voor Godts. Die stond centraal en werkte meteen af. Geen extra aanraking om het moment mooier te maken, geen nieuwe omweg door het strafschopgebied: de gelijkmaker lag er voordat Le Havre zijn voordeel lang had kunnen koesteren.

Voor een jonge aanvaller zijn zulke momenten waardevol omdat ze rechtstreeks ingrijpen in het verloop van een wedstrijd. Godts maakte niet de vijfde treffer op een al gewonnen avond. Hij haalde Parijs terug van een achterstand. Zijn doelpunt gaf de ploeg weer een gelijk vertrekpunt en de supporters iets concreets om hun vertrouwen aan vast te knopen.

Twee minuten later klonk het alweer anders

Hakimi zorgde in de achtentwintigste minuut voor de 1-2. De spanning zat daarbij nog even in de beoordeling van zijn positie, voordat de treffer na controle mocht blijven staan. Twee Parijse aanvallen hadden de achterstand dus in korte tijd omgedraaid. Voor Le Havre was er nauwelijks gelegenheid geweest om te wennen aan de voorsprong.

Toch was de wedstrijd bij de rust nog niet beslist. Met één doelpunt verschil kan een volgende goede actie van de tegenstander alles opnieuw openbreken. Dat maakt de gelijkmaker van Godts niet kleiner, maar juist duidelijker: hij was het begin van een herstel dat nog moest worden afgemaakt. Parijs had de richting veranderd, de afloop stond nog niet vast.

De combinatie met Hakimi gaf de avond ondertussen een herkenbare lijn. Bij de gelijkmaker bracht de Marokkaan de bal naar Godts; later zou de Belg iets teruggeven. Zulke verbindingen zijn fijn om als fan te volgen. Je kijkt niet alleen naar wie uiteindelijk scoort, maar ook naar de speler die het juiste vervolg voor zijn ploeggenoot ziet.

Godts bleef onderdeel van het verhaal

Na de pauze trok Parijs het verschil verder open. Hakimi scoorde opnieuw, Mayulu maakte de vierde Parijse treffer en de ruimte op het scorebord werd groter. De wedstrijd kreeg daardoor een ander gevoel dan in die eerste twintig minuten. Het korte schrikmoment van de achterstand verdween niet uit de geschiedenis, maar stond nu naast een overtuigende reactie.

Bij het vijfde doelpunt kwam Godts weer in beeld. Hij bracht de bal richting Hakimi in het strafschopgebied. De eerste poging werd gestopt, waarna de bal via Hakimi toch in het doel belandde. Zo had Godts een aandeel in zowel het herstellen van de gelijkstand als het afronden van de ruime overwinning.

Zijn naam bleef daardoor niet beperkt tot één regel vroeg in het wedstrijdverloop. Een doelpunt en een beslissende bal op dezelfde avond vertellen samen iets prettigs: hij vond zelf de weg naar het doel en hield ook oog voor de afwerking van een ander. Voor supporters die zijn Parijse wedstrijden volgen, zit juist in die afwisseling veel plezier.

Een grote uitslag met een klein kantelpunt

De 1-5 zal vooral verbonden blijven aan de drie doelpunten van Hakimi. Dat is begrijpelijk. Een hattrick trekt de aandacht en zijn bijdrage was uitzonderlijk groot. Maar een wedstrijd hoeft geen enkel hoofdpersonage te hebben. In het verhaal van de ommekeer hoort Godts bij het moment waarop het ongemak voor Parijs begon af te nemen.

Wie de clubkleuren ook buiten de wedstrijd wil dragen, kan onze PSG-selectie bekijken. Daar staat ook het PSG-thuisshirt 2026/27. In Le Havre speelde Parijs uit; de herinnering aan deze avond draait vooral om de spelers die na de vroege tegenslag de controle terugpakten.

Voor Godts blijft het mooiste beeld daarom die eenvoudige, doeltreffende keuze bij de 1-1. De bal kwam, hij maakte het af en Parijs kon weer vooruit. Het was geen eindpunt van de wedstrijd, wel het moment waarop de avond voor de Parijse aanhang weer mogelijkheden kreeg. De ruime overwinning begon met het terugvinden van die rust.