Vierentwintig uur onderweg, en dan moet het voetbal eigenlijk nog beginnen. Hugo Cuypers kwam uit Mexico naar Tubeke voor zijn eerste oproep bij de Rode Duivels. Voor de 29-jarige spits van Monterrey werd die lange reis deze week gevolgd door een veel kortere, maar misschien spannendere verplaatsing: van het oefenkamp naar een mogelijke plaats in de Belgische aanval. Donderdag wacht Turkije in Izmir, zonder Romelu Lukaku bij de Belgische groep.

Een eerste dag die je niet vergeet

Er zit iets moois in het beeld van Cuypers die bij aankomst over zijn reis praat. Voor de rest van de ploeg is het een nieuwe interlandweek, met een bekende plek om zich te verzamelen en een programma dat meteen op gang komt. Voor hem is het de eerste keer dat die routine ook de zijne wordt. Na een reis van ongeveer een etmaal kan zelfs het moment waarop je je tas neerzet al groot aanvoelen.

Een uitnodiging op je negenentwintigste brengt een andere soort nieuwsgierigheid mee dan een vroege doorbraak. Cuypers komt niet als een jeugdspeler die alleen even mag kennismaken. Hij komt vanuit zijn club in Mexico met gewoontes die hij al jaren opbouwt: bewegen tussen verdedigers, klaarstaan voor een voorzet, opnieuw aanbieden nadat een aanval is vastgelopen. Welke van die dingen België straks nodig heeft, wordt pas op het veld duidelijk.

Zonder Lukaku verandert de vraag voorin

Lukaku meldde zich in Tubeke, maar reist door een heupprobleem niet mee naar Izmir. Dat maakt de afwezigheid concreet. België verliest voor donderdag een speler bij wie ploegmaats gewend zijn dat de bal voorin even kan blijven. Het verandert ook de keuzes voor Mark van Bommel. Charles De Ketelaere heeft deze campagne al centraal voorin gespeeld; Cuypers zat al in de selectie en is dus niet op het laatste moment als vervanger opgeroepen.

Wie er ook begint, de Belgische aanval hoeft niet iedere beweging van Lukaku na te doen. Een spits kan een verdediger naar de eerste paal meenemen en zo ruimte vrijmaken achter zich. Hij kan ook net uit de druk stappen, zodat een middenvelder in één keer kan inspelen. Als supporter kan je daar tijdens de eerste aanvallen op letten: krijgt de speler aan de bal tijd om op te kijken, en sluit er iemand aan als de spits een duel aangaat?

Een uitwedstrijd met weinig marge

België begint aan de laatste twee groepswedstrijden met zes punten, achter Italië met zeven en Frankrijk met tien. Na Izmir volgt zondag Italië in Brussel. Die stand maakt donderdag zwaar genoeg zonder alvast te rekenen met punten die nog niet binnen zijn. Een goede start kan de Rode Duivels helpen de avond overzichtelijk te houden; een onrustig begin maakt elke verloren bal en elke tweede bal meteen belangrijker.

De eerste keer dat een nieuw gezicht de zijlijn nadert om in te vallen, kijkt een deel van de tribune anders naar het spel. Zal de volgende aanval bij hem uitkomen? Kan hij bij een voorzet net een halve stap eerder vertrekken? Het zijn die kleine vragen die een mogelijke eerste interland leuk maken om te volgen. In de België-collectie zijn de kleuren al vertrouwd. Op het veld krijgen ze misschien een nieuw gezicht.

Eerst een rol, dan een verhaal

Cuypers hoeft bij een eventueel debuut niet meteen de hele avond naar zich toe te trekken. Soms begint het met een eenvoudige kaats waarmee de ploeg onder druk uitkomt. Soms is het een loopactie zonder bal waaruit de kans voor iemand anders ontstaat. Zulke momenten zijn makkelijker te missen dan een doelpunt, maar ze vertellen wel hoe snel een spits aansluiting vindt bij zijn nieuwe ploeg.

Het Belgische thuisshirt van 2026 is voor veel fans iets om klaar te leggen voor een avond zoals deze, ook als de ploeg uit speelt. Wat de avond zelf zal betekenen, staat nog nergens vast. Cuypers heeft de lange reis achter de rug en is bij de groep. Donderdag mag het tempo omhoog, weg van de aankomsthal en het trainingsveld. Dan wordt zichtbaar hoeveel ruimte er in die Belgische aanval werkelijk ligt.