Wie bij een Europese uitwedstrijd eerst rustig wil kijken hoe de ploegen aan elkaar beginnen, kreeg in Villarreal nauwelijks de tijd. Parijs maakte van de openingsfase een storm. Op 3 november werd het 0-6 in de Champions League, met vier Parijse doelpunten voordat de avond goed en wel onderweg was. Het indrukwekkende zat niet alleen in de eindstand. Het zat in het gevoel dat de volgende kans alweer ontstond terwijl de vorige treffer nog niet helemaal was bezonken.

Van een losse bal naar een wedstrijd op hol

De eerste opening kwam na een hoekschop. João Neves reageerde op een bal in het strafschopgebied en bracht Parijs op voorsprong. Dat kan een uitwedstrijd een prettige richting geven, zonder dat meteen duidelijk is hoeveel ruimte er daarna nog komt. Villarreal had tenslotte nog vrijwel een hele wedstrijd om te antwoorden.

Maar het antwoord kwam van de andere kant. Désiré Doué en Senny Mayulu voegden snel nieuwe treffers toe. Bij Doués doelpunt liep de aanval via Mayulu en Maghnes Akliouche. Het was dus geen reeks waarin telkens dezelfde speler vanaf dezelfde plek iets moest forceren. Parijs vond verschillende manieren om op gevaarlijke plaatsen te verschijnen.

Voor een supporter verandert de manier van kijken dan haast ongemerkt. Bij 0-1 let je nog sterk op de eerste reactie van de thuisploeg. Na de volgende goals kijk je ineens of Parijs zijn vaart kan vasthouden. De verwachting verschuift van voorzichtig hopen naar verbaasd volgen. Juist die omslag gaf deze openingsfase zoveel kracht.

Vier doelpunten, maar geen reden om weg te kijken

Fabián Ruiz maakte de vierde. Daarmee was het verschil al groot voordat de rust in zicht kwam. Een wedstrijd kan op zo'n moment minder spannend worden op het scorebord en tegelijk aantrekkelijk blijven in de uitvoering. De vraag is dan niet meer alleen wie er wint, maar hoe de ploeg met die plotselinge vrijheid omgaat.

Parijs hoefde niet elke aanval haastig af te ronden. Het kon de bal laten gaan, opnieuw positie kiezen en wachten op een mogelijkheid die echt openlag. Dat maakt een grote voorsprong soms mooier dan een reeks wilde pogingen om er meteen nog eentje bij te maken. Het spel krijgt ruimte om soepel te worden.

Aan de andere kant bleef Villarreal een tegenstander die moest reageren. De gele tribunes en het eigen veld verdwenen niet uit de wedstrijd omdat de stand pijnlijk werd. Voor Parijs lag er daarom nog een taak: voorkomen dat de vroege ontlading veranderde in achteloosheid. Een sterke start is pas een volledige avond wanneer de ploeg er zorgvuldig mee verdergaat.

Ook na de pauze bleef de aanval iets toevoegen

Fabián scoorde na rust opnieuw, ditmaal nadat hij ruimte had gevonden en een verdediger voorbij was gegaan. Zijn tweede treffer maakte duidelijk dat de Parijse aanval niet alleen leefde van de eerste verrassing. Ook tegen een ploeg die de schade inmiddels kende, bleef er een weg naar het doel bestaan.

Later kwam David Boly aan zijn eerste Champions League-optreden én zijn eerste doelpunt in het toernooi. Dat gaf de slotfase een eigen gezicht. Bij zo'n uitslag lijkt een zesde goal op papier misschien een kleine toevoeging. Voor een jonge speler kan hetzelfde moment juist een enorm begin zijn.

De clubkleuren dragen die verschillende herinneringen tegelijk. In de PSG-selectie van Belgiumkits draait het om dezelfde verbondenheid die een ervaren doelpuntenmaker en een nieuwe naam naast elkaar kan plaatsen. Na deze avond hoort bij Parijs zowel die razendsnelle eerste fase als het plezier van een debutant die nog iets persoonlijks aan het verhaal toevoegt.

Wat een 0-6 prettig maakt om terug te zien

Niet iedere ruime overwinning heeft hetzelfde ritme. Deze begon met een hoekschop, versnelde via opeenvolgende aanvallen en hield na de pauze genoeg scherpte over om de score verder uit te bouwen. Dat maakt terugkijken leuker dan simpelweg zes keer op het doelpuntenfragment klikken. De verbanden tussen de momenten vertellen mee.

Bovendien bleef de nul aan Parijse kant staan. De vreugde over de aanval werd zo niet onderbroken door een late tegentreffer die onnodige slordigheid zou benadrukken. De eindstand bracht beide kanten van de avond bijeen: veel eigen goals en geen cadeau voor de tegenstander.

Het PSG-thuisshirt 2026/27 kan bij volgende voetbalavonden weer andere emoties krijgen. Deze herinnering ligt alvast vast: een uitwedstrijd waarin Parijs niet op één bevrijdend moment hoefde te wachten. De eerste opening werd een reeks, de reeks werd een storm, en zelfs het slot had nog ruimte voor iemand die zijn eerste Europese treffer mocht vieren.